Wat is Multi-Factor Authenticatie (MFA)?

Multi-factor Authenticatie (MFA) is een beveiligingsproces waarbij gebruikers verschillende authenticatiestappen moeten doorlopen om toegang te krijgen tot een systeem of applicatie, of om een transactie te voltooien. 

In tegenstelling tot andere identiteitsverificatiepraktijken voegt MFA een tweede beveiligingslaag toe door een aanvullend stukje informatie te vereisen. 

Dit bemoeilijkt uiteraard de toegang voor fraudeurs, zelfs als ze het wachtwoord hebben.

SaaS-bedrijven moeten serieus overwegen MFA te implementeren bij het omgaan met gevoelige informatie, aangezien dit de veiligheid en privacy verhoogt. 

MFA richt zich op specifieke datacategorieën bij het verifiëren van de identiteit:

• Kennisfactoren: Informatie die de gebruiker weet, zoals een wachtwoord of pincode.

• Bezitsfactoren: Items die de gebruiker heeft, zoals een smartphone, hardwaretoken of authenticator-app.

• Inherente factoren: Biometrische kenmerken, waaronder vingerafdrukken, gezichtsherkenning of stempatronen.

• Locatie- of contextuele factoren: Signalen zoals geografische locatie, IP-adres of netwerkreputatie.

Het combineren van factoren in het verificatieproces zal de beveiliging verhogen.

MFA heeft de volgende voordelen: 

• Sterkere accountbeveiliging: Gecompromitteerde wachtwoorden alleen zijn onvoldoende voor toegang.

• Verminderd risico op datalekken: Microsoft meldt dat MFA meer dan 99% van de accountovernameaanvallen kan blokkeren.

• Verbeterde toegangscontrole: MFA handhaaft consistente, beleidsgestuurde authenticatie voor gebruikers en systemen.

• Lagere zakelijke impact: Voorkomt financieel verlies, uitval en reputatieschade veroorzaakt door datalekken.

• Verminderde afhankelijkheid van wachtwoorden: Beperkt de blootstelling aan hergebruik van wachtwoorden en credential stuffing-aanvallen.
  

Hoewel MFA lichte frictie en implementatiekosten met zich mee kan brengen, wegen deze nadelen over het algemeen op tegen de beveiligingsvoordelen voor de meeste organisaties.

Wachtwoorden zijn nog steeds de eerste authenticatiestap in veel MFA-workflows. Zwakke of hergebruikte wachtwoorden vergroten het risico op hacken en social engineering-aanvallen, vooral in het geval van MFA-vermoeidheid, waarbij gebruikers onder druk worden gezet om inlogverzoeken goed te keuren door cybercriminelen.

Een sterk, uniek wachtwoord verkleint de kans om überhaupt gehackt te worden en versterkt de effectiviteit van de MFA. 

In een bedrijfsomgeving werkt MFA als volgt:

1. De gebruiker voert hun gebruikersnaam en wachtwoord in.
2. Het systeem houdt rekening met de context betreffende het apparaat, de locatie en het gedrag.
3. De gebruiker wordt gevraagd om een tweede authenticatiefactor te verstrekken, zoals een code van een authenticatie-app, een biometrische scan of een hardwaretoken. 
4. Toegang wordt pas verleend na succesvolle verificatie.

SaaS-organisaties moeten ook overwegen een extra authenticatiemethode aan de lijst toe te voegen voor het geval het primaire apparaat gecompromitteerd raakt of anderszins niet beschikbaar is voor gebruik.

MFA-systemen maken vaak gebruik van verschillende methoden om nieuwe of onbekende apparaten te identificeren, waaronder:

• apparaat-fingerprinting
• IP-analyse
• locatiegeschiedenis
• activiteitenmonitoring. 

Juist deze methoden luiden de alarmbel wanneer een nieuwe locatie of ongebruikelijk apparaat wordt gebruikt voor de inlogpoging. Dergelijke praktijken zijn nuttig voor remote en cloud-applicaties waar er een grote diversiteit aan apparaten is.

Adaptieve MFA is afhankelijk van risicobeoordelingen om hogere of lagere authenticatie niveaus. Er zijn veel signalen die hogere verificatieniveaus kunnen activeren, zoals:

• ongewone locaties
• onmogelijke verplaatsingen
• ongewoon gedrag of netwerken
• verdachte netwerken. 

Situaties met een laag risico kunnen met minimale wrijving doorgaan, terwijl situaties met een hoog risico meer factoren vereisen of worden geblokkeerd. Deze praktijk zorgt voor betere beveiliging en elimineert onnodige MFA-verzoeken voor normale gebruikers.

Ja. De sterkte van MFA hangt af van de gebruikte criteria. 

• SMS-gebaseerde codes bieden het laagste beschermingsniveau en zijn kwetsbaar voor SIM-swapping.
• authenticatie-apps en hardware tokens bieden hogere niveaus van zekerheid
• biometrische factoren (gebruikt door 3D secure) bieden het hoogste beveiligingsniveau, mits ze correct worden geïmplementeerd. 

SaaS-organisaties moeten de sterkte van MFA overwegen op basis van de gevoeligheid van de gegevens of het beveiligde systeem, en daarbij de beveiligingsvereisten in evenwicht brengen met de gebruikerservaring.