Rozwój w chmurze
Czym jest architektura chmury natywnej?
Czym jest architektura chmury natywnej?
Architektura cloud-native to wyspecjalizowana strategia projektowania służąca do tworzenia i uruchamiania aplikacji w środowiskach chmurowych. Podejście to wykorzystuje cechy chmury, takie jak skalowalność, elastyczność i odporność. Zgodnie z oficjalną definicją CNCF z 2024 roku, cloud-native to budowanie elastycznych, połączonych systemów. Są sie tworzone od podstaw, aby być bezpiecznymi, niezawodnymi, łatwymi w zarządzaniu, zrównoważonymi i wysoce przejrzystymi.
Aplikacje cloud-native są budowane tak, aby posiadały funkcje ułatwiające ich działanie w nieprzewidywalnych środowiskach chmurowych, w tym mechanizmy szybkiego reagowania i zdolność do zmian.
Dostosowanie aplikacji monolitycznych nie jest łatwe ani zawsze możliwe, ponieważ może wymagać przepisania całej struktury ze względu na charakter samej koncepcji środowisk chmurowych. W przeciwieństwie do tego, architektura cloud-native i obejmujące ją mikrousługi są często uważane za lepsze podejście do nowoczesnych wymagań niż tradycyjna architektura.
Czym różni się architektura chmurowa od monolitycznej?
Główna różnica między architekturą cloud-native a monolityczną polega na sposobie ich budowy. Aplikacje monolityczne są projektowane ze wszystkimi zintegrowanymi elementami, podczas gdy aplikacje cloud-native są podzielone na mikrousługi luźno powiązanych ze sobą usług. Metoda ta charakteryzuje się zdecentralizowanym charakterem, w którym usługi mogą być projektowane, wdrażane i skalowane całkowicie niezależnie, co pozwala na łatwą adaptację i efektywne wykorzystanie zasobów.
| Charakterystyka | Architektura chmurowa | Architektura monolityczna |
|
Struktura i projekt |
||
| Organizacja komponentów | Podzielone na mikroserwisy | Wszystkie elementy zintegrowane razem |
| Sprzężenie usług | Luźno powiązane usługi | Ściśle zintegrowane komponenty |
| Model wdrożenia | Niezależne wdrażanie usług | Wdrożenie pojedynczej jednostki |
|
Charakterystyka operacyjna |
||
| skalowalności | Skalowanie poszczególnych usług | Skalowanie całej aplikacji |
| Zarządzanie zasobami | Dynamiczna alokacja zasobów | Stała alokacja zasobów |
| Konserwacja | Możliwe aktualizacje na poziomie usług | Wymagane aktualizacje całej aplikacji |
|
Rozwój i adaptacja |
||
| Elastyczność rozwoju | Wysoka (niezależny rozwój usług) | Ograniczona (skoordynowany rozwój) |
| Dopasowanie do środowiska chmurowego | Natywna kompatybilność | Wymaga znacznej adaptacji |
| Ewolucja architektury | Łatwo adaptowalny | Wymaga całkowitej restrukturyzacji |
Jakie są zalety architektury natywnej w chmurze?
Korzystanie z architektury natywnej w chmurze może również wpływać na skalowalność, elastyczność i model wydatków firmy.
Skalowalność: Aplikacje zbudowane z mikrousług mogą być również skalowane w obie strony, poprzez dodawanie lub usuwanie instancji poszczególnych usług w zależności od obciążenia pracą.
Elastyczność: Aplikacje natywne w chmurze wykorzystują ‘izolację’ i samoleczenie, aby zminimalizować lub zapobiec przestojom w przypadku awarii.
Zwinność: Aplikacje cloud-native zazwyczaj składają się z mikrousług, które mogą być rozwijane i wdrażane niezależnie.
Cennik za użytkowanie: W architekturze chmurowej organizacje mogą modyfikować przydział zasobów w oparciu o rzeczywiste wykorzystanie, co potencjalnie wpływa na optymalizację kosztów.
Jakie są kluczowe technologie zaangażowane w rozwój chmurowy?
Technologie programistyczne cloud-native obejmują: mikrousługi, kontenery, orkiestrację, DevOps i CI/CD. Definicja Cloud Native organizacji CNCF w wersji 1.1 została zatwierdzona w lutym 2024 roku. Wymienia ona siatki usług (service meshes), architekturę wielodostępną (multi-tenancy), niezmienną infrastrukturę (immutable infrastructure), rozwiązania serverless oraz deklaratywne interfejsy API, przy czym lista ta nie jest wyczerpująca.
Mikrousługi: Aplikacje są podzielone na małe, luźno powiązane elementy, które komunikują się ze sobą za pomocą wywołań API.
Kontenery: Aplikacja wraz ze wszystkimi dodatkowymi plikami, z których korzysta program – takimi jak biblioteki kodu, narzędzia systemowe i ustawienia – jest umieszczana w jednym lekkim pakiecie, dzięki czemu rozwiązanie jest dostępne w różnych środowiskach.
Orkiestracja: Jednym z przykładów jest Kubernetes, który pomaga zarządzać klastrem w celu uruchamiania aplikacji oraz wdrażania i skalowania skonteneryzowanych aplikacji.
DevOps: Zespół ds. rozwoju i operacji współpracuje ze sobą, aby zwiększyć efektywność wydań oprogramowania.
Ciągła integracja/ciągłe dostarczanie (CI/CD): Usprawnienie procesów programistycznych i ich automatyzacja pozwalają na realizację wydań z szybką informacją zwrotną (a także częściej), przy jednoczesnym ograniczeniu zadań wykonywanych ręcznie.
Jak rozwiązania chmurowe wpływają na DevOps i potok CI/CD?
Struktury cloud-native i praktyki DevOps są zazwyczaj spójne pod względem filozofii i celów. Dostępność modułowości cloud-native dla CI/CD optymalizacja poprzez automatyzacja tworzy ciągły cykl płynnej integracji, testowania i wdrożeń.
To konkretne połączenie wpływa na czas pętli sprzężenia zwrotnego, jakość oprogramowania oraz czas potrzebny na wprowadzenie rozwiązań na rynek.
Połączenie procesów cloud-native i DevOps może przynieść klientom większą wartość w krótszym czasie i przy niższych kosztach, ale rezultat zależy od konkretnego stylu wdrożenia.
Wniosek
Programowanie typu cloud-native to metoda budowania i uruchamiania aplikacji w chmurze. Wdrożenie mikrousług, kontenerów i orkiestracji wraz z praktykami DevOps może wpłynąć na to, jak organizacja się skaluje i jak dobrze radzi sobie z awariami.
Przejście do chmury to nie to samo, co stanie się cloud-native: Netflix zdecydował przeciwko przeniesieniu swoich systemów do AWS bez zmian, przebudował praktycznie całą swoją technologię w sposób cloud-native i po siedmiu latach zakończył migrację na początku stycznia 2016 roku. (Netflix).
Rozwój w chmurze może okazać się korzystny pod względem czasu wprowadzenia na rynek, a także doświadczeń użytkowników i potencjalnych kosztów. Niemniej jednak wprowadza również pewne nowe elementy, które należy wziąć pod uwagę w obecnej cyfrowej podróży nowoczesnych firm.