Czym jest arkusz cenowy SaaS?

Arkusz cenowy SaaS to dokument biznesowy przedstawiający ustandaryzowane koszty, poziomy cenowe, warunki licencjonowania oraz częstotliwości rozliczeń produktu oprogramowania w chmurze. Zespoły sprzedaży aktualnie wykorzystują ten dokument jako odniesienie do tworzenia ofert handlowych lub jako środek komunikacji w celu utrzymania spójności wśród interesariuszy. Dokument ten ma na celu standaryzację praktyk sprzedażowych, utrzymanie marży zysku oraz ułatwienie obliczania wskaźników kosztu pozyskania klienta (CAC).

Arkusze kosztów subskrypcji chmurowych stanowią dla firm zasób zawierający kluczowe informacje o transakcjach, z którymi klienci zapoznają się podczas składania zamówień. Aby automatycznie uzyskać te dane, zespoły operacyjne firm polegają na nich w celu automatyzacji przepływów pracy. Arkusz cenowy SaaS powinien zawsze zawierać następujące elementy:

•     Opis Produktu i Poziomowanie: Szczegółowo wyjaśnia, co zawiera każdy pakiet subskrypcyjny, zestawy funkcji, SLA oraz maksymalną liczbę użytkowników.
•       Ceny Podstawowe i Jednostki Rozliczeniowe: Są to domyślne ceny związane z jednostkami rozliczeniowymi, takie jak cena za użytkownika, za węzeł, lub metryki wolumenu API oparte na zużyciu.
•       Podatki i Lokalne Opłaty: Obejmują one zmienne zgodności, kalkulację VAT oraz założenia dotyczące podatku od sprzedaży w różnych lokalizacjach geograficznych.
•       Warunki Umowne i Postanowienia: Określają długość umowy, warunki automatycznego odnowienia, kary za anulowanie oraz częstotliwość rozliczeń wyrównawczych, między innymi.

Chociaż publiczne strony z cennikami przyciągają zainteresowanych odwiedzających na początku lejka sprzedażowego, to wewnętrzne arkusze cenowe SaaS odpowiadają za zamykanie sprzedaży. Publiczne strony internetowe są zaprojektowane bardziej z myślą o użytkownikach, prezentując uproszczone i statyczne struktury cenowe wraz z ogólnymi matrycami funkcji. Z drugiej strony, wewnętrzne arkusze cenowe rejestrują zakulisowe mechanizmy techniczne, konfiguracje progów wolumenowych, zależności pozycji wierszowych oraz bardzo ścisłe granice konfiguracji.

Planując dokument licencyjny, który sprosta próbie czasu i będzie skalowalny, należy pamiętać, że jest to plan architektoniczny. Poniżej znajduje się lista praktycznych elementów, które można wykorzystać przy tworzeniu korporacyjnego narzędzia do ustalania cen:

1. Zdefiniuj zmienne subskrypcji: Dopasuj funkcje swojego produktu do segmentów klientów wybierając, czy rozliczasz za stanowisko, według zużycia, czy oferujesz stałą stawkę.
2. Ustal Podstawy Finansowe: W oparciu o cele kosztowe i zysku, oblicz odpowiednie dolne i górne granice cen dla każdej warstwy.
3. Twórz Matryce Rabatów i Eskalacji: Zastosuj formuły w arkuszu kalkulacyjnym, aby oferować rabaty ilościowe i chronić podwyżki cen.
4. Uwzględnij Zmienne Regionalne i Podatkowe: Utwórz tabele odnośników do zarządzania korektami w różnych walutach oraz oprogramowania lokalne wymagania podatkowe.
5.   Testuj Scenariusze Skrajne: Sprawdź, czy formuły sprawdzają się po tym, jak niezwykle duże transakcje zostały ​‍​‌‍​‍‌​‍​‌‍​‍‌dokonane.

​‍​‌‍​‍‌​‍​‌‍​‍‌ Chmurowa karta stawek oprogramowania to coś więcej niż samodzielny dokument; działa ona jako podstawowy komponent danych dla innych systemów cyfrowych. Nowoczesne interfejsy programowania aplikacji (APIs) Umożliwiają łączenie elementów zawartych w arkuszu cenowym z oprogramowaniem do zarządzania relacjami z klientami (CRM), takim jak Salesforce, ułatwiając analizę lejka sprzedażowego. Ponadto, te dane zasilają również systemy Configure, Price, Quote (CPQ) do tworzenia ofert w czasie rzeczywistym, uwzględniających zależności reguł i zatwierdzenia.

Ponadto, systemy planowania zasobów przedsiębiorstwa (ERP) odwołują się do tych modeli cenowych. To połączenie ułatwia generowanie planów rozliczeniowych, przestrzeganie protokołów księgowych oraz uzgadnianie przychodów liczby podpisanych umów z klientami.

Obecność zestawienia licencji oprogramowania w działalności firmy zajmującej się sprzedażą B2B może mieć wpływ na jej możliwości operacyjne i późniejsze wyniki biznesowe. Obejmują one:

•   Całkowite ujednolicenie wycen ma na celu standaryzację formuł i walidacji używanych przez agentów sprzedaży przy obliczaniu transakcji dla średnich i dużych przedsiębiorstw.
• Identyfikowalna przejrzystość finansowa dostarcza zespołom prawnym, finansowym i ds. zakupów danych związanych z określaniem niestandardowej wartości kontraktu, co jest potencjalnie istotne podczas negocjacji.
•   Etapy negocjacji w zakresie zarządzania zatwierdzaniem zniżek mogą zostać zmienione przez to podejście.