Wat is een Geaggregeerd versus Dedicated Merchant Account?

Betalingsverwerking gebeurt via één enkel betalingsverwerkingsaccount voor een toegewijde handelaar, terwijl een geaggregeerd account een hoofdaccount is dat veel bedrijven kunnen delen. Algemeen gesproken kan een bedrijf ofwel een handelaar zijn en zijn eigen account openen als een zelfstandige entiteit, ofwel een verkoper of een van meerdere verkopers die de handelaarsaccount van een andere facilitator delen, ook bekend als een payment facilitator.

De reden waarom het onderscheid wordt gemaakt, is dat het rechtstreeks van invloed is op met wie u uw zaken regelt, d.w.z. uw serviceprovider; hoeveel controle u heeft over de rekeningvoorwaarden; hoe u uw geld ontvangt; en, het belangrijkste, welke verantwoordelijkheden elke partij (u en de uwen of uw serviceprovider en hun bank) tegenover elkaar heeft.

Een dedicated merchant account is er een dat een specifiek bedrijf opzet met een acquiring bank of betalingsverwerker door rechtstreeks een overeenkomst met hen te ondertekenen. Het bedrijf ondergaat vervolgens zijn eigen acceptatieprocedure en krijgt zijn eigen unieke merchant identification number (MID) dat specifiek gekoppeld is aan zijn bedrijfsentiteit.

Deze opzet omvat doorgaans een langer goedkeuringsproces, aangezien de acquirer het volgende evalueert:

• de financiële geschiedenis van het bedrijf, 
• branchegerelateerde factoren, 
• en het verwerkingsvolume afzonderlijk. 

In ruil daarvoor krijgt de handelaar meer controle over:

• de afwikkeltijd, 
• geschillenafhandeling,
• en rekeningvoorwaarden. 

Toegewijde rekeningen komen vaak voor bij gevestigde bedrijven met een stabiel of hoog transactievolume.

Een geaggregeerde handelaarsrekening wordt gecreëerd in samenwerking met een betalingsfacilitator, vaak een PayFac genoemd; de handelaar wordt een sub-merchant onder de hoofd-handelaarsrekening. In plaats van een nieuw MID te verkrijgen, gebruikt de handelaar het bestaande systeem van de facilitator. De facilitator heeft de autorisatierelatie met de acquirerende bank voltooid, wat de verplichting van de handelaar om aan dat proces deel te nemen, beïnvloedt.

Het belangrijkste verschil is wie de MID bezit, het contract tussen de handelaar en de acquirer/facilitator, en de geldstroom.

Afhankelijk van hoe verschillende bedrijven opereren, worden er verschillende rollen toegewezen aan de verwerking kaartbetalingen, hoewel hun functies erg vergelijkbaar kunnen zijn.
· Een bedrijf met de rechten en licenties om dergelijke accounts aan te houden en te beheren, inclusief het onderhouden van relaties met kaartnetwerken en het afwikkelen van fondsen, is een volledige acquirer.
· Een ISO is een externe agent die verwerkingsdiensten doorverkoopt namens een Acquirer bank; terwijl sommigen het risico van verkopers beheren, leiden ze doorgaans afwikkelingsfondsen via de acquirer in plaats van de fondsen rechtstreeks aan te houden.
· Aan de andere kant, een betalingsbemiddelaar is een persoon die een verkoper gebruikt om kaartbetalingen te verrichten. De verkoper (onder de facilitator) voert ook het grootste deel van de risico-evaluatie en acceptatie uit voordat de bank dit doet.

Verkopers die het zich kunnen veroorloven om zelf de compliance-werkzaamheden van het hele proces uit te voeren, kunnen kiezen voor een toegewijde rekening; echter, voor verkopers die vanwege de insteltijd langer nodig hebben om dat te kunnen doen, is het voordeel hierbij een meer gepersonaliseerde en diepgaande acceptatiebeoordeling. 

Verkopers die prioriteit geven aan snelle markttoegang, of zij met variërende transactievolumes, geven wellicht de voorkeur aan de geaggregeerde optie vanwege de operationele kenmerken ervan.