Wat is Netwerktokenisatie?

Netwerktokenisatie maskeert het primaire rekeningnummer (PAN) van de kaarthouder en vervangt dit door een door het netwerk gegenereerde, unieke, niet-gevoelige token. Deze beveiligingsmaatregel kan pogingen beïnvloeden om zonder autorisatie betaalinformatie te verkrijgen. Het gebruik van netwerktokenisatie is een noodzaak bij transacties waarbij de kaart niet fysiek aanwezig is (card-not-present) en digitale handel, evenals bij die met terugkerende facturatie, die gevoeliger zijn voor frauduleuze aanvallen, en wanneer de onderliggende kaart niet langer geldig is terwijl de token dat wel is, aangezien de token een geldig betaalmiddel blijft, ongeacht de status van de originele kaart.

Wanneer de kaarthouder de kaart elektronisch of via hun digitale portemonnee registreert, triggeren deze acties een verzoek naar de bijbehorende Token Service Provider (TSP) van het kaartnetwerk dat de kaarthouder gebruikte.

Hoe het werkt:

• Het betalingssysteem van de token-aanvragende handelaar vraagt bij de Token Service Provider (TSP) een token aan dat de PAN zal vervangen.
• De TSP geeft een uniek en ondoorzichtig token uit en legt de relatie tussen de PAN en het Token vast in een veilige kluis.
• De uitgever of het netwerk kan besluiten tot goedkeuring van tokenuitgifte na het uitvoeren van een risicobeoordeling.
• De consument betaalt; de token wordt naar de merchant gestuurd als een dynamisch, cryptogram, eenmalig token dat de echte kaart vervangt.

Netwerktokenisatie beïnvloedt snel verwerkte betalingen, de waarschijnlijkheid van fraudegevallen en patronen van legitieme betalingsweigeren.

Visa rapporten (gegevens):

• 4,6% stijging in betalingsautorisatie voor kaartloze transacties
• Het waargenomen fraudecijfer bij getokeniseerde transacties lag 30% lager dan een overeenkomstige waarde.
• Het uitvoeren van een transactie met een ander netwerklid kan van invloed zijn op de toepasselijke kosten en toeslagen.

Voor een handelaar kunnen de duur van het afrekenproces van de klant en eventuele abonnementsonderbrekingen door kaartwijzigingen verband houden met hun winkelwagenverlating statistieken en het volume aan klantenservice-interacties.

Netwerktokenisatie is het belangrijkst overal waar kaartgegevens herhaaldelijk worden opgeslagen en hergebruikt. Veelvoorkomende gebruiksscenario's:

• E-commerce en terugkerende/abonnementsfacturering
• In-app en Digitale portemonnee transacties
• SaaS-facturatie

De implementatie of verwijdering van de oplossing omvat operationele factoren die verkopers in overweging moeten nemen.

• Het systeem van de handelaar moet niet alleen betalingen via tokens accepteren, maar moet ook kunnen terugvallen op een alternatief voor het geval het betalingssysteem van de handelaar faalt of een verzoek krijgt om een niet-getokeniseerde transactie te verwerken.
• Voor binnenlandse transactieverwerking in overeenstemming met de regels voor debitroutering, moet het systeem van de handelaar compatibel zijn (vooral als het een Amerikaanse handelaar is).
• De acceptatiesnelheid door uitgevers kan variëren, beïnvloed door zowel regionale factoren als de betaalmethode.
• De belangrijkste overwegingen bij het kiezen voor netwerktokenisatie omvatten de complexiteit van de integratie, de portabiliteit ervan en of het al dan niet leidt tot een vendor lock-in situatie.
• De relatie tussen initiële kapitaaluitgaven, variërende ondersteuning van uitgevers en autorisatieresultaten in specifieke markten verdient aandacht.