SaaS-statistieken en -KPI's
Wat zijn dagen-om-break-even?
Wat zijn dagen-om-break-even?
De term "dagen tot break-even" verwijst naar hoe lang het een bedrijf kost om alle kosten te dekken en winst te gaan maken. Bijvoorbeeld, het verkopen van 3 T-shirts per dag om een maandelijks break-evenpunt van 67 te bereiken, duurt tot dag 23.
Het is vooral belangrijk voor bedrijven die diensten verlenen zoals schilderwerk of consultancy, die nauw verbonden zijn met declarabele uren van klanten. Bedrijven kunnen deze methode gebruiken om het aantal declarabele uren te schatten dat nodig is om de kosten te dekken en winst te gaan maken, wat hen helpt hun werklast efficiënter te beheren.
Break-evenschattingen zijn gebaseerd op specifieke aannames en houden geen rekening met onvoorziene gebeurtenissen die de verkoop of uitgaven kunnen beïnvloeden.
Wat is het break-evenpoint (BEP) in het bedrijfsleven?
Het verkoopvolume of productieniveau waarbij de totale inkomsten gelijk zijn aan de totale kosten en er noch winst noch verlies is, staat in het bedrijfsleven bekend als het break-evenpunt (BEP). Voor organisaties is het break-evenpunt een essentieel financieel cijfer, omdat het het minimale prestatieniveau bepaalt dat nodig is om verliezen te voorkomen.
Kennis van de break-even-drempel kan bedrijven helpen weloverwogen beslissingen te nemen over prijs, productieniveaus en operationele efficiëntie. Het is echter van belang om te onthouden dat het break-evenpoint slechts een theoretisch cijfer is en dat de werkelijke winstgevendheid kan variëren afhankelijk van andere factoren, zoals de heersende marktomstandigheden.
Hoe wordt het break-evenpoint berekend?
Wanneer uw totale inkomsten en totale kosten gelijk zijn, is er geen winst of verlies; dit staat bekend als het break-evenpunt. Bedrijven moeten zich bewust zijn van dit getal, omdat het hen vertelt hoeveel ze nog moeten verkopen om quitte te spelen en winst te gaan maken.
Dit is de berekeningsmethode:
Break-evenpunt in eenheden:
Vaste kosten ÷ (Verkoopprijs per eenheid – Variabele kosten per eenheid) (CFI)
Break-evenpunt in omzet:
Vaste kosten ÷ Decontributiemargoratio, waarbij de ratio is:
(Verkoopprijs per eenheid – Variabele kosten per eenheid) ÷ Verkoopprijs per eenheid
Laten we gaan rekenen:
- Vaste kosten: Uitgaven (zoals huur, salaris en verzekeringen) die constant blijven, ongeacht het productievolume.
- Kosten die variëren afhankelijk van het outputvolume worden variabele kosten genoemd (bijv. grondstoffen, directe arbeid).
- De kosten waartegen elke eenheid wordt verkocht, worden de verkoopprijs per eenheid genoemd.
Bijvoorbeeld:
Stel dat u T-shirts verkoopt. U heeft 1.000 USD aan vaste lasten per maand, 5 USD aan variabele kosten per T-shirt en 20 USD aan inkomsten uit elk verkocht T-shirt.
Benodigde eenheden om quitte te spelen: 1.000 ÷ (20 – 5) = 66,67 eenheden. Om het break-evenpunt te bereiken, moet u ongeveer 67 T-shirts verkopen.
Contributiemargoratio: (20 – 5) ÷ 20 = 0,75 of 75 procent.
In omzet is het break-evenpunt 1.000 ÷ 0,75 = 1.333,33 USD. Om quitte te spelen, moet u 1.333,33 USD aan omzet genereren.
Hoe voorspel ik de break-eventijdlijn voor mijn bedrijf?
Het vinden van uw vaste kosten is de eerste stap bij het schatten van uw break-evenpunt. Dit omvat alle kosten die uw bedrijf heeft die constant zijn, ongeacht uw output of verkoop, zoals huur, salarissen en nutsvoorzieningen.
Bepaal vervolgens wat uw variabele kosten zijn. Dit zijn kosten zoals arbeid, materialen en verzending die veranderen op basis van uw verkoop- of productievolume.
Bepaal uw contributiemarge door uw variabele kosten af te trekken van uw verkoopprijs. Dit is het bedrag dat elke eenheid bijdraagt aan het dekken van de vaste kosten. Uw totale inkomsten en totale kosten moeten in evenwicht zijn om quitte te spelen.
Deze berekening kan worden toegepast: Vaste kosten / Contributiemarge per eenheid = Break-evenpunt (eenheden). Deel het resultaat vervolgens door de eenheden die u verwacht per dag te verkopen om te zien hoeveel dagen er nodig zijn om het break-evenpunt te bereiken.
Pas uw tijdsbestek zo nodig aan op basis van een reële verkoopprognose.
| Component | Impact op de business | Berekeningsmethode |
|
Kostenstructuur |
||
| Vaste kosten | Constant, ongeacht het productievolume | Som van huur, salarissen, nutsvoorzieningen, verzekeringen, etc. |
| Variabele kosten | Verandert met productievolume | Grondstoffen + directe arbeid + verzending per eenheid |
|
Omzetcomponenten |
||
| Verkoopprijs per eenheid | Beïnvloedt direct de winstmarge | Marktprijs – kortingen |
| Contributiemargeratio | Geeft winstpotentieel per eenheid aan | (Verkoopprijs – Variabele kosten) / Verkoopprijs |
|
Break-evenberekeningen |
||
| Break-eveneenheden | Minimum aantal eenheden nodig voor geen winst/verlies | Vaste kosten / (Verkoopprijs – Variabele kosten) |
| Break-evenomzet | Minimale omzet nodig voor geen winst/verlies | Vaste kosten / Contributiemargoratio |
Wat is een break-evenanalyse in het bedrijfsleven?
Dit type rapportage is gebaseerd op onderzoek dat het kritieke punt markeert waarop de totale inkomsten en totale kosten van een bedrijf in evenwicht zijn; dit geeft het punt aan waarop u winst kunt gaan maken. Vervolgens beïnvloedt het de beslissingen die genomen moeten worden over prijs en productie door de risico's en potentiële voordelen van al die bedrijfsbeslissingen te evalueren.
Bij het gebruik van een break-evenanalyse bent u in staat om de omzet te schatten die nodig is om vaste en variabele kosten te dekken, evenals het break-evenpunt. Maar vergeet niet: winst ontstaat pas wanneer de omzet groter is dan de som van alle vaste en variabele kosten.
Conclusie
Bedrijven moeten dit concept van break-even begrijpen om hun prestaties te monitoren en verstandige keuzes te maken over prijs, productie en operationele effectiviteit. Zodra bedrijven het minimale verkoopvolume of de minimale omzet vinden die nodig is om hun kosten te dekken en winst te gaan maken, zien ze het break-evenpunt.
Hoewel een break-evenanalyse nuttig is voor financiële planning, moet u in gedachten houden dat deze gebaseerd is op aannames en dat het noodzakelijk is om rekening te houden met onvoorziene gebeurtenissen.