Co to są Regionalne Sieci Kart Płatniczych?

Regionalna sieć kart płatniczych działa jako rodzaj infrastruktury płatniczej zlokalizowanej w określonej strefie geograficznej lub w jednym kraju. Nadzór sprawują lokalne banki wraz z krajowymi regulatorami, a nie globalne organy. W przeciwieństwie do Visa i Mastercard, które kierują transakcje przez większość krajów, regionalne systemy kierują aktywność głównie w obrębie własnych granic. Koszty transakcji często różnią się w zależności od rynków, a sieci te również przestrzegają lokalnych zasad.

Sieci te przetwarzają płatności od określonych grup klientów, do których globalne systemy płatności nie zawsze docierają. W lokalizacjach z dużą liczbą ludności nieubankowionej, wraz z politykami faworyzującymi krajowe systemy lub utrzymującymi odrębne standardy zgodności, sieci regionalne często pojawiają się jako domyślny typ karty, a w niektórych przypadkach jedyny akceptowany.

Regionalne sieci kart pojawiają się na wszystkich kontynentach w takiej czy innej formie:

• UnionPay ma swoją siedzibę w Chiny. System odnotowuje największą liczbę wydanych kart na świecie. Funkcjonuje w przypadku transakcji krajowych w Chinach, a jego akceptacja coraz częściej występuje na rynkach poza Chinami. 
• RuPay został wprowadzony przez National Payments Corporation of Indie (NPCI) w celu zmniejszenia zależności od zagranicznych sieci. Obecnie przetwarza część krajowego wolumenu transakcji kartami debetowymi.
• JCB powstał w Japonia. Jego akceptacja występuje głównie na obszarze Azji i Pacyfiku oraz pojawia się głównie w sytuacjach płatności korporacyjnych i podróżnych.
• Interac działa w Kanada. System przetwarza operacje debetowe w terminalach płatniczych oraz poprzez kanały online.
• Elo jest aktywny w Brazylia. Kilka krajowych banków jest jej właścicielem, a sieć obsługuje zarówno produkty kredytowe, jak i debetowe.

Struktura i zasięg stanowią kluczową różnicę. Globalne systemy funkcjonują jako pośrednicy sieciowi, wspierani przez umowy akceptacyjne obejmujące wiele krajów. Regionalne sieci są zazwyczaj własnością lokalnych banków lub są powiązane z zaangażowaniem państwowym, z działalnością skoncentrowaną w obrębie jednego kraju.

Większość takich sieci korzysta z lokalnych polityk rezydencji danych, które zapewniają, że dane transakcyjne pozostają w granicach państwa narodowego. Jest to związane z kwestiami zgodności, z jakimi borykają się firmy działające na terenie danego kraju. Od czasu do czasu, międzynarodowi sprzedawcy stają przed wyzwaniem adaptacji do sieci.

Proces transakcyjny obejmuje procedurę podobną do międzynarodowych, ale odbywa się lokalnie. 

1. Oferta autoryzacja jest inicjowana przez posiadacza karty w punkcie sprzedaży. 
2. Jest przesyłana przez sprzedawcę Procesor płatności do przełącznika sieci regionalnej. 
3. Jest dalej wysyłana do bank wydający. 
4. Bank przesyła wynik z powrotem tymi samymi kanałami. 
5. Rozliczenie środków odbywa się za pośrednictwem regionalnej izby rozliczeniowej zgodnie z ustalonym harmonogramem w kraju.

Gdy cały proces odbywa się w granicach kraju, czasy autoryzacji krajowych transakcji są zazwyczaj krótsze. Transakcje lokalne są przetwarzane zgodnie z obowiązującym schematem, nawet w przypadku zakłóceń w działaniu sieci zewnętrznych.

Opłaty to główna różnica przy porównywaniu sieci regionalnych i globalnych:

W miejscach takich jak Indie czy Brazylia, firmy SaaS obsługujące duże wolumeny płatności czasami kierują kwalifikujące się transakcje przez sieci takie jak RuPay lub Elo. Ten krok zazwyczaj prowadzi do zmniejszenia ogólnych kosztów transakcyjnych.