Wat is game-lokalisatie?

Game-lokalisatie betekent het aanpassen van een game door de tekst te vertalen en ook de inhoud, interfaces en de volledige game-ervaring te veranderen, zodat deze aantrekkelijker en geschikter zijn voor spelers in verschillende landen. Een deel hiervan omvat het veranderen van dialogen en andere teksten van de gebruikersinterface; tegelijkertijd worden andere elementen, zoals culturele verwijzingen, de stijl van stemacteurs, enz. gewijzigd of aangepast om aan te sluiten bij de lokale bevolking, hun levenswijze en ​‍​‌‍​‍‌​‍​‌‍​‍‌verwachtingen.

• No LOC: Wanneer er geen lokalisatie (No LOC) wordt toegepast, behoudt de release van de game de oorspronkelijke taal, vaak Engels. Deze aanpak is geschikt voor games in een genre met een zeer beperkt publiek of early-access games waarvan de ontwikkelaars de marktreactie controleren alvorens verdere investeringen te doen.
• Gedeeltelijke lokalisatie: Dit betreft store-pagina's, marketingmateriaal en metadata. Deze aanpak is waarschijnlijk de meest voorkomende bij releases van indie-games, waardoor de kosten laag blijven.
• Volledige Lokalisatie: Dit omvat alle game-elementen, inclusief teksten, menu's, ondertitels en de gebruikersinterface. De voice-overs kunnen wel of niet inbegrepen zijn.
• Diepe lokalisatie: De hele game, inclusief stemacteurs, culturele verwijzingen, humor, symbolen en zelfs elementen die in bepaalde regio's als gevoelig worden beschouwd (bijv. religieuze iconografie of politieke symbolen), wordt gelokaliseerd.

• FIGS: Frans, Italiaans, Duits, Spaans — De belangrijkste gamingmarkten in West-Europa.
• EFIGS: FIGS plus Engels, wat het minimum is voor de meeste AA- en AAA-releases in het Westen.
• Top-12: EFIGS plus Braziliaans-Portugees, Russisch, Japans, Koreaans, Vereenvoudigd Chinees, Traditioneel Chinees en Pools — deze talen dekken de grootste omzetgenererende gamingmarkten wereldwijd.

Studio's kiezen meestal voor één operationeel model uit de volgende vier, hoewel ze deze vaak combineren op basis van de omvang van het project.

• Vertaalbeheersystemen (TMS): Bijvoorbeeld Phrase of Crowdin, consolideren content op één locatie en sluiten aan op build-pipelines. Deze opzet vergemakkelijkt continue updates, onafhankelijk van de creatie van nieuwe builds.
• Language Service Providers (LSP's): Externe bedrijven die studio's voorzien van vertalers, stemacteurs en QA-testers, vooral voor studio's die niet over eigen personeel beschikken.
• Hybride Modellen: De combinatie van intern beheer met uitbestede vertaling of stemtalent is de meest populaire operationele vorm voor middelgrote en grote studio's.

De meest gebruikelijke procedure ziet er als volgt uit: stringextractie, vertaling, in-context review, linguïstische QA en uiteindelijke integratietesten.

Games die als live-service worden aangeboden, d.w.z. met functies zoals battle passes, seizoensgebonden evenementen en regelmatige content, vereisen zeer waarschijnlijk een lokalisatie-pipeline die continu kan draaien in plaats van beperkt te blijven tot één enkel project. De doorlooptijd voor nieuw beschikbare strings van tijdelijke evenementen en cosmetische items is meestal een kwestie van dagen en niet van weken. TMS-platforms bieden automatisering voor stringdetectie en het doorsturen van content naar vertalers, wat doorgaans resulteert in minder handmatige overdrachten.