Zo verbetert u uw SaaS autorisatiepercentages

Het verbeteren van autorisatiepercentages in SaaS omvat voornamelijk het verhogen van het percentage legitieme transacties die uitgevende banken succesvol verwerken. Dit proces omvat stappen zoals het versturen van schonere transactiegegevens, het plannen van het moment van nieuwe betalingspogingen, het actueel houden van kaartgegevens en het selecteren van geschikte acquirers.

In online omgevingen kunnen autorisatiepercentages soms lager zijn dan bij fysieke transacties, wat een kans biedt om verbeteringen te onderzoeken die de algehele resultaten positief beïnvloeden. Voor abonnementsgebaseerde bedrijven ondersteunt het handhaven van stabiele betalingsgoedkeuringspercentages een ononderbroken dienstverlening van de ene facturatieperiode naar de volgende.

Deze gids bespreekt hoe factoren die bijdragen aan geweigerde betalingen te identificeren, categoriseert veelvoorkomende soorten weigeringen, en beschrijft verschillende methoden gericht op het ondersteunen van acceptatiepercentages binnen vastgestelde fraudebestrijdingsmaatregelen.

Het autorisatiepercentage, soms ook wel het acceptatie of goedkeuringspercentage, dient als een praktische maatstaf die betalingsactiviteit koppelt aan de bedrijfsomzet.

De onderstaande stappen bespreken manieren om een meetbasislijn vast te stellen, bronnen van geweigerde betalingen te analyseren, de datakwaliteit te verfijnen, herhaalpogingen te beheren, kaartinformatie accuraat te houden en keuzes voor betalingsroutering te evalueren.

Begin met het definiëren van uw autorisatiegraad is en zie waar eventuele verschillen optreden. Het vertrouwen op algemene gemiddelden kan de variaties tussen landen, kaarttypes, uitgevers en het onderscheid tussen verlengingen en nieuwe verkopen verdoezelen, waardoor gedetailleerde tracking belangrijk is.

Het opzetten van een basislijn zal u helpen de initiële criteria vast te stellen voor alle volgende evaluaties.

Overweeg deze vragen terwijl u de basislijn bepaalt:

• Wat is de gemiddelde goedkeuringsgraad, die kan worden berekend door de verhouding te bepalen tussen goedgekeurde transacties en het totale aantal ingediende transacties?
• Zijn er verschillen in de resultaten van eerste aankopen of verlengingen? De eerste aankoop en verlenging kunnen specifieke redenen hebben voor verschillen en bieden daarom kansen om de prestaties te verbeteren.
• Leveren specifieke landen, valuta's of kaartnetwerken consistent lagere autorisatiepercentages op?
• Hoe zit het met de vergelijking van goedkeuringspercentages van lokale en buitenlandse aankopen?

In de praktijk worden perfecte autorisatiepercentages zelden op grote schaal behaald, daarom is het effectiever om gebieden te zoeken en aan te pakken die na verloop van tijd kunnen worden verfijnd. Bescheiden stijgingen in autorisatiepercentages, zoals een verandering van 0,5%, kunnen leiden tot merkbare omzetverschillen, afhankelijk van de bedrijfscontext.

Nadat u uw nulmeting heeft vastgesteld, bekijkt u de redenen voor alle niet-geautoriseerde betaalpogingen. Elke geweigerde transactie krijgt een weigeringscode, die helpt de reden te verduidelijken door het in een specifieke categorie te plaatsen. Het onderzoeken van deze codes stelt u in staat om methodisch te reageren op betalingsresultaten.

Weigeringscodes per categorie indelen maakt het eenvoudiger om praktische stappen uit te stippelen.

De meeste weigeringen vallen in drie groepen:

Eén factor om te overwegen: bij veel weigeringen is een weigeringscode zoals “05: Niet honorerenkan om uiteenlopende redenen voorkomen, wat een nuttige aanleiding is om het beleid van de uitgever te herzien en uw aanpak aan te passen voor betere resultaten. Deze algemene code omvat verschillende factoren, waaronder een onvoldoende kaartsaldo, fraudepatronen of de coderingspraktijken van de uitgever voor weigeringen. Aangezien deze code naar diverse mogelijkheden kan verwijzen, kan het nuttig zijn om acties aan te passen op basis van de uitgever en de specifieke ontvangen code.

Zelfcontrole voordat u verdergaat: Kunt u uw top drie afwijzingsredenen naar volume noemen? Zo niet, dan zullen de volgende stappen wat vallen en opstaan vereisen om de beste aanpak te vinden. Haal eerst de uitsplitsing van de afwijzingscodes op.

Voor een gedetailleerdere uitsplitsing, raadpleeg de gids over hoe u afgewezen transacties kunt verminderen.

Na het identificeren van de gemeenschappelijke factoren die bijdragen aan afwijzingen, het aanbrengen van routinematige aanpassingen aan transactiegegevens is een standaardmanier om waargenomen patronen aan te pakken. Het detailniveau in elke betalingsaanvraag geeft uitgevende banken informatie om de transactie te beoordelen, dus nauwkeurigheid en consistentie zijn over het algemeen nuttig voor hun evaluatie.

Het indienen van accurate gegevens zorgt ervoor dat transacties volgens normale verwerkingscriteria verlopen.

Mogelijke verbeteringen inclusief:

1. Het toevoegen van facturatiegegevens die gewoonlijk worden beoordeeld door de uitgevende bank.
2. Inclusief ZIP- of postcodes en CVC, die standaardcontroles in verschillende regio's weerspiegelen.
3. Duidelijke en consistente opmaak gebruiken voor belangrijke velden op het afrekenformulier, zoals consistente postcodes, hoofdlettergebruik en spatiëring, om de gegevensinvoer te standaardiseren.
4. Een omgeving creëren waar digitale portemonnees zoals Apple Pay en Google Pay worden geaccepteerd, aangezien deze vanaf het begin ingebouwde tweefactorauthenticatie hebben en beter worden geaccepteerd.
5. 3D Secure authenticatie alleen gebruiken wanneer gevraagd door de uitgevende instantie of wanneer nodig.

Sommige weigeringen kunnen worden opgelost door een tweede geplande poging, en aanpassing van de timing en frequentie van nieuwe pogingen kan de algehele goedkeuringspercentages en verwerkingskosten beïnvloeden, terwijl consistentie met de vereisten van kaartnetwerken wordt gehandhaafd.

De categorieën van weigeringen beoordelen kan helpen de beste aanpak te bepalen voor volgende betalingspogingen.

Bouw de herhaal-logica rondom het type weigering:

1. Wanneer het probleem onvoldoende saldo betreft, kan het afstemmen van de herhaalpogingen op betaalcycli, bijv. het begin of midden van de maand in de VS, de kans op een succesvolle betaling vergroten.
2. Vervang voor een abonnementsbedrijf de aanmaningen met vaste intervallen (“wacht 7 dagen, probeer opnieuw”) door logica die zich aanpast aan het gedrag van de uitgever en signalen voor kaartupdates.
3. Een praktische optie is het volgen van de best practices door de aanbeveling van kaartnetwerken te gebruiken om het aantal herhaalpogingen binnen 15 dagen te beperken tot 4 à 6.
4. Herhaalpogingen voor betalingen kunnen gepaard gaan met e-mails die automatisch naar de klanten worden verzonden, waarin hen wordt gevraagd hun betalingsgegevens bij te werken.
5. Het aanbieden van meer gevarieerde opties voor betalingsschema's, zoals maandelijks, per kwartaal of jaarlijks, kan voldoen aan verschillende budgetteringsbehoeften van klanten.

Diensten zoals kaartaccountupdater en netwerktokenszijn ontworpen om betaalgegevens actueel te houden met de accountinformatie van een klant. Indien beschikbaar zijn deze tools bedoeld om reguliere autorisatieresultaten te ondersteunen.

Maatregelen om actuele betaalgegevens te beheren inclusief:

1. Het gebruik van een kaartaccountupdater die samenwerkt met de netwerken om kaartinformatie automatisch bij te werken.
2. Het instellen van netwerktokens, die een kaart’s ruwe PAN-nummer (PAN) vervangen door een kaart-merchant-paar token dat zijn functie behoudt, zelfs bij veranderende kaartgegevens.
3. Het bepalen van de regionale beschikbaarheid van de service om voldoende dekking te garanderen. In de Verenigde Staten hebben grote netwerken een extensie voor automatische kaartgegevensupdates, terwijl dit in de rest van de wereld varieert.

Deze zijn tastbare inkomsten. Eén grote verkoper mat een autorisatieverhoging van 1,72% door een kaartaccountupdater, wat zich vertaalde in tientallen miljoenen aan teruggevonden inkomsten. Netwerktokens dragen hier verder aan bij, aangezien ze de meest actuele gegevens gebruiken bij alle transacties.

De manier waarop u transacties stuurt kan een rol spelen bij de goedkeuringspercentages.

Voor binnenlandse betalingen gaat het gebruik van acquirers in de regio van de klant gepaard met handhaafbare autorisatieniveaus en verwerkingskosten. Voor bedrijven die betalingen uit verschillende landen beheren, kan het toepassen van regionale routing verschillen in de goedkeuringsmethoden van banken aanpakken.

Aanpak routering bewust:

1. Gebruik lokaal geoptimaliseerde acquiring in regio's waar uw klanten zich bevinden, zodat transacties als binnenlands in plaats van buitenlands worden verwerkt. 
2. Wanneer de initiële verwerker een 'soft decline' geeft, kunnen transacties worden doorgestuurd naar een secundaire verwerker met sterkere bankpartners in die regio, in plaats van de transactie volledig te laten mislukken.
3. Kies routes die overeenkomen met de valuta, locatie en betaalmethode die relevant zijn voor elke transactie; dit kan routinematig kostenbeheer ondersteunen en helpen valse weigeringen te verminderen.  
4. Monitor storingen bij uitgevers en verplaats volume om ervoor te zorgen dat transactiestromen alternatieve verbindingen kunnen gebruiken wanneer een verwerker of datacenter uitvalt.