Wat is een Kaartschema (Kaartnetwerk)?

Een kaartschema, ook bekend als een kaartnetwerk of kaartmerk, is de structuur die wordt gebruikt bij het uitvoeren van betalingen door kaarthouders en verkopers, evenals de uitgevende en acquirerende banken. Dergelijke instellingen bieden de structuur voor hoe het proces moet worden uitgevoerd, keuren het merk goed en leveren de benodigde technologie om betalingen te vergemakkelijken.

In een normaal open-loop systeem beheert de regeling de interactie tussen de partijen; de distributie van kaarten of het uitlenen van geld is niet in de regeling opgenomen, omdat dit slechts een administratieve taak is.

De kernfunctie van een kaartnetwerk is het verbinden van de bank van de handelaar (acquirer) met de bank van de kaarthouder (issuer) en het beheren van de uitwisseling van betalingsgegevens daartussen.

Zo verloopt het proces:

1. De klant meldt zich aan of kiest ervoor zijn abonnement te verlengen; de handelaar dient een verzoek in bij zijn acquirerende bank of verwerker.
2. De acquirer stuurt het verzoek vervolgens door naar het kaartnetwerk, dat het naar de uitgevende bank doorstuurt.
3. De uitgevende bank keurt goed of weigert, en het antwoord keert via dezelfde kanalen terug naar de verkoper.

De stappen omvatten drie fasen: autorisatie (controleren van de beschikbaarheid van middelen), verrekening (verifiëren van transactie-informatie), en afwikkeling (overboeken van de daadwerkelijke fondsen). Bij het verwerken van terugkerende abonnementsbetalingen herhaalt deze cyclus zich voor elke verlengingsdatum. Tijdens een betalingscyclus, als een kaart zijn vervaldatum bereikt of er een kleine netwerkvertraging optreedt, kan een transactie mogelijk niet doorgaan, maar elke factureringspoging volgt hetzelfde vastgestelde proces.

Het komt neer op het aantal betrokken entiteiten tussen de kaarthouder en de verkoper.

Het vierpartijenmodel – bestaande uit kaarthouder, uitgever, acquirer en handelaar – wordt veel gebruikt voor het verwerken van kaarttransacties. Ongeveer 95% van de kaartbetalingen binnen Europa verloopt via het vierpartijenmodel. Deze opzet wordt vaak gekozen door bedrijven die transacties in verschillende regio's verwerken.

Visa en Mastercard gebruiken het vierpartijenmodel omdat het schaalt door open deelname – elke in aanmerking komende financiële instelling kan toetreden als uitgever of verkrijger.

Met deze aanpak kunnen banken kaarten uitgeven of samenwerken met verkopers zonder dat Visa of Mastercard het kredietrisico hoeven te dragen, wat op zijn beurt leidt tot meer verkopers. Hoewel dit model resulteert in een grotere betrokkenheid van verkopers en consumenten, introduceert het ook complexiteit in het hele netwerk. Voor softwarebedrijven die internationaal opereren, is het primaire resultaat de mogelijkheid om kaarten van verschillende banken te accepteren zonder een aparte overeenkomst met elke bank te hoeven beheren, waardoor kaarten die vrijwel overal zijn uitgegeven, geaccepteerd kunnen worden zonder bank-per-bank relaties op te bouwen.

Kaartschema's genereren primair inkomsten via servicekosten die verbonden zijn aan het transactievolume, in plaats van interchange.

Hun inkomsten komen meestal voort uit een mix van bronnen:

• Schemakosten of beoordelingskosten
• Kosten voor grensoverschrijdend en valutaconversie transacties
• Gegevensverwerkingskosten
• Diensten met toegevoegde waarde, zoals risicobeheer, account-updater hulpmiddelen, gegevensrapportage en chargebackoplossingen)

Bij het afrekenen van een abonnement voert een klant kaartgegevens in – de payment gateway stuurt deze gegevens door naar de acquirer.

De acquirer stuurt op zijn beurt het verzoek naar het kaartnetwerk en vervolgens naar de Uitgevende bank ter goedkeuring. Nadat het is goedgekeurd, worden gelden verplaatst via stadia zoals clearing en settlement, wat uiteindelijk resulteert in betaling – minus eventuele kosten – voor de merchant. Optioneel kiezen sommige bedrijven ervoor om tools zoals fraudebestrijding, tokenisatieof 3-D Secure tijdens een kaarttransactieproces.

Belangrijke spelers:

• Betaalgateway — verzamelt en geeft klantkaartgegevens door
• Kaartnetwerk — stuurt transactie-informatie door tussen banken
• Uitgevende bank en acquirer — nemen autorisatiebeslissingen en verplaatsen gelden